قلعه باباخان = قلاباخون

روستا زاده ام / روستا زاده ایم آری من دهاتیم تو دهاتی ای ما همگی دهاتی هستیم دهاتی تحقیر یا دشنام نیست یک افتخار است زیرا شهرها به واسطه دهات زنده اند و نفس می کشند اما برخی اشخاص بی فرهنگ از این واژه کج فهم شده اند فکر می کنند با گفتن این واژه دارند دیگران را تحقیر می کنند اما ابتدا روستا بوجود آمد و سپس به علت افزایش جمعیت تبدیل به شهر شد روستایم قلعه باباخان است در خانه ای از جنس کاه گل، دورانی که بوی نان تازه و بوی کاه گل مشام را نوازش می داد جوی بارها پر آب و تمیز بود و شیر و ماست فراوان و بیابان سرسبزتر و آسمان آبی تر و خورشید مهربان تر و ابرها بخشنده تر از امروز بود. فرش ها بافتنی ای بود از جنس پارچه های دور ریختنی و غیر قابل استفاده اما با دستان مهر مادران و با دار قالی تبدیل به زیر اندازی می شد به نام (گووالَه) که در عین سادگی رنگارنگ بود و محکم و بسیار دیر هم آتش می گرفت و نم و رطوبت را هم کم به خودش می گرفت و اسراف به معنای واقعی وجود نداشت تازه پس از سال ها اگر همین زیر انداز هم کهنه و می شد از آن وسیله ای درست کرده بر پشت الاغ می گذاشتند تا با آن بارهایی مخصوص چون خاک و قلعه باباخان = قلاباخون...